(Συνέχεια από προηγούμενο post)
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣΔεδομένων των δυσμενών διεθνών συγκυριών, κρίνεται επιτακτική η ενίσχυση της χρηματικής ρευστότητας αλλά και η απομάκρυνση των φόβων από τράπεζες και επιχειρήσεις. Συνεπώς, κατ'εξαίρεσιν και μόνο για το διάστημα ενός έτους πρέπει να διατεθούν σημαντικοί κρατικοί πόροι στην αγορά. Αυτό το μέτρο όμως δεν πρέπει να λάβει τη μορφή της επιδότησης των ιδιωτικών τραπεζών, όπως γίνεται τώρα, αλλά με την ίδρυση της Τ.Ε.Π (Τράπεζας Επιχειρηματικών Πιστώσεων), μίας κρατικής δηλαδή τράπεζας η οποία θα χορηγεί τμήματα του διατεθειμένου ποσού ως δάνεια σε φερέλπιδες επιχειρηματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις με πολύ χαμηλά επιτόκια (της τάξης του 1,25%) και ευνοϊκούς όρους ώστε να τονωθεί η ανάπτυξη (ας μην ξεχνάμε ότι η ανάπτυξη για το 2009 προβλέπεται να κυμανθεί γύρω στο 0,2% του ΑΕΠ, δηλαδή οριακά πάνω από την ολίσθηση στην ύφεση). Πρέπει να τονισθεί εδὠ ότι το μέτρο που προτείνω διαφέρει από αυτό που ισχύει σήμερα, καθώς τα περίφημα 27 δισ. Ευρὠ που σωρεύτηκαν διατέθηκαν στις ιδιωτικές τράπεζες, σημείο με οποίο διαφωνώ κάθετα, διότι αφ'ενός δεν εμπιστεύομαι τις ιδιωτικές τράπεζες και αφ'ετέρου τα εν λόγω ιδρύματα προσφέρουν δάνεια με το σταγονόμετρο, άρα δεν ενισχύεται η ανάπτυξη.
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΘεωρώ ότι η ακολουθούμενη πολιτική αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης είναι φανερά άστοχη και αναποτελεσματική, διότι ένα γερασμένο εργατικό δυναμικό αποδίδει λιγότερα και άρα κοστίζει περισσότερο. Ως εκ τούτου πιστεύω πως πρέπει να υπάρξει μείωση των ορίων συνταξιοδότησης και αύξηση των συντάξεων με πόρους που θα προέλθουν από την φορολόγηση της εκκλησίας. Η αύξηση των συντάξεων κρίνεται επιβεβλημένη διότι δεδομένου και του δημογραφικού προβλήματος της Ελλάδος, ένα σημαντικό τμήμα του οικονομικά ενεργού πληθυσμού είναι συνταξιούχοι και συνεπώς πρέπει να αυξηθούν τα εισοδήματά τους ώστε να μπορούν να αγοράζουν τα προϊόντα των επιχειρήσεων και να μην ζουν στο περιθώριο.
ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣΜετά το πέρας του κύκλου κατασκευής των απαραιτήτων δημοσίων έργων, το ποσό από τη φορολογία των επιχειρήσεων που κατευθυνόταν στα έργα αυτά πρέπει να αφιερωθεί στην αντιμετώπιση του δημοσίου χρέους. Το υπουργείο Οικονομικών οφείλει άμεσα να προχωρήσει σε διαίρεση του χρέους με τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό ώστε να προκύψει το ποσό που αναλογεί σε κάθε έναν οικονομικά ενεργό πολίτη. Στη συνέχεια, το ποσό που αναλογεί σε συνταξιούχους, ιδ. υπαλλήλους, ημιαπασχολούμενους (γενικά σε χαμηλόμισθους) θα μετατοπιστεί στις επιχειρήσεις, αρχίζοντας από τους επιχειρηματικούς κολοσσούς και προχωρώντας στις μικρότερες. Έτσι, στη φορολογία των επιχειρήσεων αυτών θα ενταχθεί και ένα επιπλέον ποσό το οποίο θα προκύπτει από το άθροισμα του αρχικού ποσοστού του δημοσίου χρέους που αναλογεί σε κάθε μία από τις επιχειρήσεις αυτές και από τα ποσά που αναλογούν σε χαμηλόμισθους και καλούνται να πληρώσουν αυτές ως οικονομικά κραταιές. Με αυτό τον τρόπο ένα ποσοτό του δημοσίου χρέους θα εξοφληθεί από τις επιχειρήσεις, αλλά και από τους πολίτες εκείνους που μπορούν να συνεισφέρουν έκτακτα στην αποπληρωμή του χρέους.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑΗ καταπολέμηση της ανεργίας αποτελεί ακανθώδες ζήτημα για όλες τις οικονομικές ηγεσίες. Πιστεύω ότι με την ανάπτυξη της οικονομίας με τα προαναφερθέντα μέτρα, με την απασχόληση σε δημόσια έργα αλλά και με την ανάπτυξη της οικονομίας της επαρχίας με το σύστημα των φορολογικών ζωνών θα προκύψει ένας αξιόλογος αριθμός θέσεων εργασίας. Παράλληλα, με την ενίσχυση του ασφαλιστικού θα καταστεί δυνατή η αύξηση των επιδομάτων ανεργίας, ώστε να εξασφαλιστεί η αξιοπρεπής διαβίωση των ανέργων. Τέλος, σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας πρέπει να εφαρμοστούν προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης και επαγγελματικού προσανατολισμού για την αποφυγή της δημιουργίας στρατειών πτυχιούχων ανέργων.
Αυτά για σήμερα
Περιμένω όπως πάντα απόψεις, σχόλια, διορθώσεις, επισημάνσεις και ιδέες!
Φίλιππος