Ωραίο post απ'τη Μυρτώ πρώτ' απ όλα. Αρκετά ενδιαφέρον. Αν θέλετε όμως και τη δική μου άποψη πάνω στο ζήτημα, ευχαρίστως να την παραθέσω.
Κατ'αρχάς, πιστεύω πως όλοι σας καταλαβαίνετε ότι αν η κυβέρνηση του Ισραήλ επιθυμούσε να λήξει το ζήτημα, θα το είχε κάνει ως τώρα. Βέβαια, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει παράλογο να επιθυμούν οι Ισραηλίτες πολιτικοί να συνεχίζεται ο πόλεμος, να ζει ο απλός λαός (και απ'τις δύο πλευρές) σ' ένα κλίμα τρόμου και αγωνίας, να ξεκληρίζονται ολόκληρες οικογένειες. Παράλογο για μας. Γι' αυτούς, ασφαλώς, όχι.
Είναι γνωστό ότι πίσω απ' τον κάθε πόλεμο κρύβονται χρηματοοικονομικά συμφέροντα. Είναι γνωστό επίσης ότι, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, την εξουσία κατέχουν διαφθαρμένοι άνθρωποι. Τί εννοώ; Let me explain.
Τί γνωρίζετε, αγαπητοί συμμαθητές, για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα; Ποιος στην πραγματικότητα κατέχει την εξουσία; Οι πολιτικοί, θα πουν οι περισσότερο αφελείς. Οι στρατιωτικοί, θα πουν άλλοι. Κάποιοι θα απαντήσουν, οι δημοσιογράφοι. Ας γίνουμε περισσότερο συνειδητοποιημένοι, my dear friends. Αυτοί που πραγματικά μας κυβερνούν όλους, τα μεγάλα κεφάλια, είναι τα ηγετικά στελέχη των παγκόσμιων χρηματιστηριακών οργανισμών, των οργανισμών που εκδίδουν το χρήμα, με το οποίο πραγματοποιούμε τις συναλλαγές μας. Πώς και γιατί, θα αναρωτιέστε. Θα σας εξηγήσω όσο καλύτερα μπορώ.
Αυτοί οι κύριοι, που μέσα από τους οργανισμούς τους εκδίδουν το συνάλλαγμα, σε παγκόσμιο πια επίπεδο, όπως είναι φυσικό, τροφοδοτούν με αυτό τις τράπεζες, τις τράπεζες που όλοι ξέρουμε. Ποιο είναι το πρόβλημα λοιπόν; Το πρόβλημα είναι ότι δεν τις τροφοδοτούν απλά. Τις δανειοδοτούν. Αυτό σημαίνει ότι βάζουν τόκο στα χρήματα που εκδίδουν, τόκο που πρέπει κάπως να επιστραφεί. Κάθε δολλάριο, για παράδειγμα, που εκδίδεται, οφείλει να επιστραφεί μαζί με κάποιον καθορισμένο τόκο. Και πώς θα βρουν παραπάνω λεφτά οι τράπεζες, για να επιστρέψουν αυτά που χρωστούν; Θα δανειστούν κι άλλα απ΄αυτούς τους οργανισμούς. Και έτσι το χρέος ανανεώνεται, και γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο. Ένας κύκλος που ποτέ δεν πρόκειται να κλείσει. Αλλά ένα λεπτό, ξεχάσαμε μια βασική παράμετρο. Ποιός είναι εξαρτημένος από τις τράπεζες; Μα φυσικά όλοι εμείς, ο απλός λαός. Και τί κάνουν οι τράπεζες για να καλύψουν τα χρέη τους; Τοκίζουν κι αυτές με τη σειρά τους τον απλό λαό. Έτσι παρασυρόμαστε όλοι σ' ένα ατέλειωτο χρηματικό παιχνίδι, σ' ένα παιχνίδι που είμαστε όλοι χρεωμένοι. Και τί σχέση έχει αυτό με τους διαφόρους πολέμους που γίνονται, θα ρωτήσετε. Τί σχέση έχει αυτό με τον πόλεμο στο Ισραήλ; Φίλοι μου, στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία τα πάντα έχουν σχέση.
Νομίζετε ότι οι τράπεζες δανειοδοτούν μόνο εμάς, τους απλούς πολίτες, για να συνεχίσουμε τις καθημερινές, ασήμαντες (σε χρηματικά μεγέθη) ασχολίες μας; Όχι, φυσικά. Τα πραγματικά ποσά παίζονται σε κυβερνητικό επίπεδο. Και τί εννοώ; Θα σας εξηγήσω αμέσως.
Είναι γνωστό ότι ο κάθε ''ξύπνιος'' πολιτικός, που θέλει να πλουτίσει, δεν θα κλέψει απλά - άμεσα απ' το δημόσιο ταμείο. Θα κλέψει έμμεσα, αφού έχει χρηματιστεί/δωροδοκηθεί από τις εταιρείες κατασκευής όπλων (θα αποκτήσει πολύ περισσότερα χρήματα μ' αυτόν τον τρόπο). Επειδή δηλαδή δεν φτάνουν τα χρήματα του δημοσίου ταμείου, θα πάρει δάνεια από τις τράπεζες, ώστε να τα διαθέσει στην αγορά όπλων, από τις συγκεκριμένες εταιρείες. Όσο τον δωροδοκούν (οι συγκεκριμένες εταιρείες) τόσο πιο πολλά όπλα θα αγοράζει, κάνοντας συνεχείς πολέμους, και διαθέτοντας τα λεφτά της χώρας του σ' αυτό το σκοπό, θα χρεώνει το κράτος όλο και περισσότερο στις τράπεζες. Έτσι προκύπτει το συμπέρασμα, ότι όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα κρατήσει ο πόλεμος, τόσο το καλύτερο για τον ίδιο, για τις εταιρείες κατασκευής όπλων, για τις τράπεζες. Μα καλά θα μου πείτε, τα λεφτά δεν τελειώνουν ποτέ; Ακριβώς φίλοι μου, τα λεφτά δεν τελειώνουν ποτέ. Το χρέος ανανεώνεται. ΧΡΗΜΑΤΑ = ΧΡΕΟΣ. MONEY = DEBT. Απλά και κατανοητά.
Το συγκεκριμένο σύστημα ζει και βασιλεύει από την περίοδο του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν πιστεύω να αναρωτιέστε ακόμα γιατί ε;

Γι' αυτό κράτησε και τόσο πολύ. Γι' αυτό έγινε και ο 2ος. Και ο παράλογος πόλεμος του Βιετνάμ, που κράτησε όσο το δυνατόν περισσότερο. Δεν πιστεύω να αναρωτιέστε ακόμα γιατί; Μπράβο.
Θα βιαστείτε να με χαρακτηρίσετε συνομωσιολόγο, όπως και γω βιάστηκα να χαρακτηρίσω τους ανθρώπους, απ' τους οποίους τα άκουσα αυτά. Όσο όμως το ξανασκέφτομαι, τόσο πιο πολύ καταλαβαίνω το πόσο δίκιο έχουν. Ας ελπίσουμε ότι θα το καταλάβετε κι εσείς.
Πάσχοντας πάντα για τη λάμψη της αλήθειας,
με φιλικούς πάντα χαιρετισμούς,
Τραπεζίτης Μαγκλάρας
(τί να πιάσουν οι Καίσαρες, οι Keiser και οι Ύπατοι)